คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๗ จำเลยมีอาวุธปืนไว้โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พรบอาวุธปืน เครื่องกะสุนปืนวัตถุระเบิดแลดอกไม้เพลิง พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๕๒-๖๐ ศาลเดิมเห็นว่าความผิดของจำเลยเกิดมีขึ้นก่อนใช้ พรบอาวุธปืนฯ พ.ศ.๒๔๗๗ จึงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พรบอาวุธปืน ร.ศ.๑๓๑ ม.๓๔ ข้อ ๒
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พรบอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๒ บังคับว่าให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจาแลราชกิจจาฯ ฉะบับที่พิมพ์ประกาศพระราชบัญญัตินี้ลงวันที่ ๑๙ สิงหาคม แม้ในพระราชบัญญัตินี้จะมีคำว่า "ประกาศมาณวันที่ ๑๕ สิงหาคม " ก็ดี แต่วันนั้นยังมิได้ประกาศในราชกิจจา ฯ จึงไม่ใช่วันที่บังคับให้ใช้ตามความในมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัตินี้
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
