เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า บ.จำเลยขึ้นไปลักทรัพย์บนเรือน ช.เก็บใส่ห่อผ้า ค.ภรรยา ช.ตื่นร้องเอะอะขึ้น ม.กับพวกทิ้งห่อทรัพย์กระโดดลงเรือนหนี พอดี ช.กลับจากดูลิเกมาถึงบ้านก็วิ่งไปสะกัดจับแลตรงเข้าแทงแต่คนร้ายฟันเอาก่อน แลคนร้ายอีกคนหนึ่งซึ่งแอบอยู่ได้เข้าช่วยพวกของตนฟัน ช.มีบาดเจ็บสาหัส แล้วก็พากันหนีไป ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๓๐๐ ตอน ๒ ประกอบด้วย ม.๖๐ ให้จำคุกคนละ ๗ ปี ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าการลักทรัพย์กับการทำร้ายเจ้าทรัพย์เป็นกิจลักษณคนละตอน บ.จำเลยต้องมีผิด ๒ กะทงคือฐานมีพวกลักทรัพย์ในเคหะสถานเวลาค่ำคืนตาม ม.๒๙๕ ประกอบด้วย ม.๒๙๓ ข้อ ๑๑ จำคุก ๒ ปีกะทงหนึ่ง ฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.๒๕๖ จำคุก ๓ ปีอีกกะทงหนึ่งรวมโทษ ๒ กะทง ๕ ปี ส่วน ข.จำเลยพะยานโจทก์ไม่พอลงโทษ ให้ปล่อยตัวไป
