คำฟ้องและคำให้การ
คดี 2 สำนวนนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานปล้นทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์แต่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้นักโทษชายปริ่มไม่ได้ ส่วนนายด้วงจำเลย ทนายนายด้วงได้เป็นรับสำเนาอุทธรณ์ไปได้แถลงว่าตัวนายด้วงจำเลยไม่ได้รับทราบสำเนาอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ไปให้อำเภอจัดส่งทางภูมิลำเนา อำเภอรายงานว่าส่งไม่ได้ ศาลอุทธรณ์ให้จำหน่ายคดีทั้ง 2 สำนวน ผู้พิพากษานายหนึ่งเห็นว่า ควรพิจารณาคดีนายด้วงจำเลยไปได้เพราะทนายนายด้วงได้รับสำเนาอุทธรณ์ไปแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในการพิจารณาคดีอาญาทั้งปวงมีหลักสำคัญอยู่ว่าจำเลยต้องมีตัวให้ศาลเรียกมาได้เมื่อต้องการพิจารณาไม่ว่าเวลาใดแม้ในคดีที่จำเลยฎีกาเองและตัวจำเลยได้ยื่นฎีกา หากต่อมาตัวจำเลยไม่อยู่ในอำนาจศาล ศาลก็ไม่ควรพิจารณาคดี และจำหน่ายคดีเสียได้พิพากษายืน
