คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า แบบผลิตภัณฑ์เหยือกน้ำของโจทก์เป็นแบบผลิตภัณฑ์ใหม่สามารถขอรับสิทธิบัตรได้ และให้จำเลยที่ 1 มีคำสั่งรับคำขอสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์ของโจทก์ตามคำขอเลขที่000087 และออกสิทธิบัตรแบบผลิตภัณฑ์ดังกล่าวให้แก่โจทก์จำเลยทั้งแปดให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เนื่องจากโจทก์มอบอำนาจให้นายดำเนินเป็นผู้ขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เหยือกน้ำในขณะที่โจทก์ยังไม่มีสิทธิในแบบผลิตภัณฑ์ดังกล่าวแบบผลิตภัณฑ์เหยือกน้ำของโจทก์ไม่ถือว่าเป็นการออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะขอรับสิทธิบัตรได้ คำสั่งของจำเลยที่ 1 และคำวินิจฉัยของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 8 จึงเป็นคำสั่งและคำวินิจฉัยที่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ 1และคำวินิจฉัยที่ 3/2527 ของโจทก์ และออกสิทธิบัตรแบบผลิตภัณฑ์ดังกล่าวให้แก่โจทก์จำเลยทั้งแปดอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งแปดฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยทั้งแปดฎีกาว่า ตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.1 ประกอบกับหนังสือรับรองหนังสือมอบอำนาจให้ยื่นคำขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์รวมทั้งการมอบอำนาจให้ยื่นฟ้องคดีต่อศาล นายดำเนินการเป็น ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ นั้น เห็นว่า หนังสือมอบอำนาจของโจทก์ลงวันที่ 6 ธันวาคม 2522 เอกสารหมาย จ.1 มีข้อความว่า"ให้ยื่นขอรับในประเทศไทยซึ่งสิทธิบัตร/แผนแบบ... เหยือกหรือสิ่งที่คล้ายคลึงกัน และเพื่อความประสงค์ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว...ให้ป้องกันคำขอรับสิทธิบัตรจากการปฏิเสธ การคัดค้านหรือการโต้แย้งที่อาจจะมีขึ้น ให้ยื่นคำร้องคัดค้านและคำอุทธรณ์.." ส่วนหนังสือรับรองหนังสือมอบอำนาจของโจทก์ลงวันที่ 27 เมษายน 2527เอกสารหมาย
จ.2 มีข้อความว่า "...ขอรับรองว่า คำ "appeals"ในหนังสือมอบอำนาจ...ลงวันที่ 6 ธันวาคม 2522 ให้รวมทั้งอำนาจในการอุทธรณ์ต่อศาล บริษัทขอรับรองด้วยว่า ตัวแทนผู้รับมอบอำนาจดังกล่าวของบริษัทมีอำนาจยื่น ดำเนิน เพิกถอนและประนีประนอมยอมอรรถคดีทั้งหลายทั้งปวงเช่นว่ามานั้น" ดังนี้ เห็นว่า หนังสือมอบอำนาจประกอบกับหนังสือรับรองหนังสือมอบอำนาจดังกล่าวซึ่งได้ทำขึ้นก่อนวันที่ 9 พฤษภาคม 2527 อันเป็นวันที่โจทก์ฟ้องคดีนี้ ได้ระบุให้อำนาจนายดำเนินผู้รับมอบอำนาจมีสิทธิยื่นคำขอรับสิทธิบัตรในประเทศไทยซึ่งมีสิทธิบัตร/แผนแบบ เหยือก หรือสิ่งที่คล้ายคลึงกันรวมทั้งทำการยื่นฟ้องต่อศาลในประเทศไทยเกี่ยวกับการขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เหยือกหรือสิ่งที่คล้ายคลึงกันของโจทก์ผู้มอบอำนาจได้
อีกทั้งจำเลยทั้งแปดมิได้นำสืบหักล้างเกี่ยวกับผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ในการมอบอำนาจดังกล่าว และในวันยื่นคำขอรับสิทธิบัตรโจทก์มีสิทธิในแบบผลิตภัณฑ์ของโจทก์แล้ว ดังนั้นนายดำเนินผู้รับมอบอำนาจของโจทก์จึงมีอำนายยื่นคำขอรับสิทธิบัตรและฟ้องคดีนี้แทนโจทก์
อนึ่ง
ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือของผู้ช่วยเลขานุการบริษัทโจทก์ เอกสารหมาย จ.5 เป็นเพียงหลักฐานเป็นหนังสือที่แสดงว่าได้มีการมอบอำนาจให้ฟ้องคดีนี้เท่านั้น มิใช่ใบมอบอำนาจ ไม่อยู่ในบังคับที่จะต้องปิดอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากรจึงรับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ แล้ววินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า การออกแบบผลิตภัณฑ์เหยือกน้ำของโจทก์ไม่ถือว่าเป็นการออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ตามมาตรา 56 และ 57 แห่งพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 โจทก์จึงขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์ดังกล่าวไม่ได้พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์.
