คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ และจำเลยกระทำผิดตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์นำเช็คพิพาทเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด สาขาลาดพร้าวเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2528 ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.2 และธนาคารนครหลวงไทย จำกัด สาขาลาดพร้าว
มีหนังสือแจ้งให้โจทก์ทราบว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528ในชั้นพิจารณา โจทก์ไม่ได้นำสืบให้เห็นว่า โจทก์ทราบถึงการกระทำผิดเมื่อใด แต่โจทก์ได้เบิกความไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ทราบถึงการกระทำผิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528 ตามใบแจ้งเอกสารหมายจ.3 จึงมีปัญหาว่าศาลจะนำคำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมารับฟังเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้หรือไม่ เห็นว่าคำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ดังนั้น เมื่อนำคำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาฟังประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์ในชั้นพิจารณาแล้ว ฟังได้ว่าโจทก์ทราบถึงการกระทำผิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528
โจทก์ฟ้องวันที่ 20 มิถุนายน 2528จึงไม่เกินกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่โจทก์ทราบถึงการกระทำผิดคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ โจทก์มีอำนาจฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นแต่เนื่องจากศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นที่ว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นควรย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาในประเด็นดังกล่าวพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาในประเด็นที่ว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ ตามรูปคดีต่อไป
