เนื้อความคำพิพากษา
เรื่องนี้ได้ความว่าเดิมบิดาจำเลยทำหนังสือสัญญาเช่าตึกโจทก์อยุ่มาจนเกินกำหนดอายุสัญญาเช่าแล้วบิดาจำเลยตาย จำเลยได้อยู่ต่อมาแลเสียค่าเช่าให้โจทก์เสมอ แต่มิได้ทำหนังสือเช่ากันใหม่โจทก์จึงฟ้องขับไล่ ปัญหามีว่าหนังสือเช่าระหว่างโจทก์กับบิดาจำเลยนั้นจะใช้เปนสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยได้ฤาไม่ ฎีกาตัดสินว่าสัญญาระหว่างโจทก์กับบิดาจำเลยนั้นเปนสัญญาส่วนตัวแลสิ้นอายุแล้ว จำเลยเปนแต่บุคคลภายนอกไม่มีสิทธิอ้างสัญญานี้ได้ ตามประกาศรัชกาลที่ ๔ การเช่าตึกต้องทำเปนหนังสือเพียงแต่อยู่แลเสียค่าเช่าให้โจทก์เท่านั้นไม่ก่อให้เกิดสัญญาเช่า ให้ขับไล่จำเลย
