คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานฉุดคร่าห์หญิง ตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานฉุดคร่าห์ ๑ ปี กะทงหนึ่งแลฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยฎีกาได้แต่เฉภาะข้อที่ ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเราเพิ่มขึ้นอีกกะทงหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานฉุดคร่าห์เปน ๑ ปีนั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
