คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๔๗๑ เวลากลางวัน จำเลยรับเงินค่าไถ่กระบือที่ถูกลักโดยรู้สึกว่าเปนของร้าย ขอให้ลงโทษตาม ม.๓๒๑ พะยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยรับเงินค่าไถ่เมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๑ ครั้นสืบพะยานเสร็จแล้ว
โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่าเปนวันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ.๒๔๗๑ ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ตามฎีกาที่ ๕๕๐/๑๒๗ และ ๔๓๗/๑๒๙
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ฟ้องอย่างหนึ่ง สืบพะยานอย่างหนึ่ง และมาขอแก้ฟ้องอีกอย่างหนึ่งจะฟังว่าจำเลยทำผิดวันใดแน่ยังไม่ได้ เปนเหตุให้จำเลยหลงต่อสู้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ตามฎีกา ๒๔๙/๖๕ ฎีกาตัดสินยื่น(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงวิชิตเนตินัยศาลอุทธรณ์ -
