คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยได้รับคำสั่งเจ้าเมืองให้ช่วยพนักงานเก็บเงิน ๆ ค่าภาษีโรงร้าน เมื่อจำเลยเก็บเงินได้แล้วเก็บเอาไว้เป็นอณาประโยชน์ส่วนตัวเสีย อัยการโจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอก ศาลมณฑลจันทบุรีตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อตามมาตรา ๓๐๔ เพราะจำเลยไม่มีน่าที่ในการเก็บเงิน แต่โจทย์มิได้ฟ้องร้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานนี้ แลผู้เสียหายก็มิได้มาร้องทุกข์ขอให้ได้ว่ากล่าว จึงให้ยกฟ้องโจทย์ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษลงโทษจำเลยฐานยักยอกตามมาตรา ๓๑๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ผู้ว่าราชการจังหวัดได้สั่งให้จำเลยไปช่วยเก็บเงินกับ ล.ซึ่งเป็นหัวหน้าเก็บภาษีโรงร้าน จำเลยเก็บได้แล้วจำเลยไม่นำส่ง จ. ยักยอกเอาเงินไว้ คดีต้องถือว่าจำเลยมีความผิดฐานยักยอกเงินหลวงซึ่งอัยการมีอำนาจฟ้องได้
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษ
