คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่าจำเลยได้ลอบต้มกลั่นสุราเถื่อน ล.เป็นผู้รับสินบนนำจับจากเจ้าพนักงานใช้อุบายขอซื้อสุราจากจำเลย ๔ ขวดจำเลยก็นำสุราออกมาเพื่อจะขายให้แก่ ล.แลปรากฏว่ายังมิได้ทันพูดจาตกลงในเรื่องราคาแก่กัน จำเลยก็ถูกเจ้าพนักงานจับ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยหลงอุบายนำออกมาเพื่อจะขายให้ ล.โดยฉะเพาะมิใช่นำออกแสดงเพื่อขายให้แก่ผู้อื่น จำเลยยังไม่มีผิดฐานขายสุราโดยมิได้รับอนุญาต คงพิพากษายืนตามศาลเดิมให้ปรับจำเลย ๑๒๐ บาทฐานต้มกลั่นสุราเถื่อนตาม ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ กะทงเดียว โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดฐานขายสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการนำออกแสดงเพื่อขายต้องตาม ม.๘ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ แล้ว ทั้งการนำแสดงออกขายหาต้องตกลงในเรื่องราคาแก่กันไม่ หรือจะขายแก่บุคคลคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ กฎหมายมิได้ระบุเจาะจงจำนวนหรือตัวบุคคลไว้ จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๘ ฐานนำออกแสดงเพื่อขายอีกกะทงหนึ่ง จึงให้รวมกะทงลงโทษปรับจำเลยเป็นเงิน ๑๘๐ บาท
