เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยตามสัญญากู้ ได้ความว่าจำเลยทำสัญญากู้ฉบับที่โจทฟ้องจิง แต่การขีดค่าอากรสแตมป์ที่ปิดไนสัญญากู้ไม่ได้ลงวันเดือนปี สาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานและวินิฉัยว่าเอกสารสัญญากู้รับฟังเปนพยานได้ จึงพิพากสาไห้จำเลยไช้เงินแก่โจท สาลอุธรน์เห็นว่า สัญญากู้ที่โจทอ้าง มิได้ลงวันเดือนปี จึงยังมิไช่ขีดค่าตามกดหมาย จะไช้เปนพยานไนคดีแพ่งไม่ได้ตามประมวนรัสดากรมาตรา ๑๑๐ พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า ความมุ่งหมายแห่งประมวนรัสดากรมาตรา ๑๐๓ ที่บัญญัติไห้มีการขีดค่าอากรสแตมป์ ก็เพื่อมิไห้อากรสแตมป์นั้นคงไช้ได้ต่อไปอีก ส่วนการที่ไห้ลงวันเดือนปี ก็เพื่อจะไห้รู้ว่าได้ปิดอากรสแตมป์เมื่อได เพราะถ้าปิดพายหลังวันทำสัญญาก็อาดต้องเสียอากรเพิ่มตามมาตรา ๑๑๓ หรือถ้าลงวันเดือนปีเท็ดก็มีโทสตามมาตรา ๑๒๖ แต่ไนคดีนี้ได้มีการขีดค่าอากร
สแตมป์แล้วด้วย การลงลายมือชื่อ จนอากรสแตมป์นั้นไช้ไม่ได้แล้วและไม่ปรากตว่าได้ปิดหรือขีดค่าพายหลังวันทำสัญญา ก็นับได้ว่าได้มีการขีดค่าแล้ว ชอบที่จะรับฟังเปนพยานหลักถานได้ จึงพิพากสากลับ ไห้บังคับคดีตามสาลชั้นต้น.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ท.อ.บุปผเวส.)สาลชั้นต้น - นายสลิ มลิลาสาลอุธรณ์ - นายเปลี่ยน จินดาวนิค
