คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 388/2536นายสุวรรณ ไวยศึกษาโจทก์ธนาคารกสิกรไทย จำกัด กับพวกจำเลยนายสุวรรณ ไวยศึกษา โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริง ฎีกาข้อ 2(2)-(5) เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาในข้อ 2(2)-(5) ส่วนข้อ 2(1)(6) เป็นฎีกาข้อกฎหมาย รับเป็นฎีกาของโจทก์เฉพาะข้อ 2(1)(6)โจทก์เห็นว่า ฎีกาข้อ 2(4) เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ได้นำเอกสารหมาย จ.2 มาประกอบ การวินิจฉัยในการตีความเจตนาของโจทก์ในการทำเอกสารหมาย ล.1 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 48 แผ่นที่ 2)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันคืนเงินจำนวน 51,831.29 บาท พร้อมดอกเบี้ย ฯลฯ ให้แก่โจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 45)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 47)คำสั่งที่โจทก์ฎีกาว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ได้นำเอกสารหมาย จ.2 มาประกอบการตีความเจตนาของโจทก์ในการทำเอกสาร หมาย ล.1 ว่าโจทก์ต้องรับผิดใช้หนี้ในวงเงินค้ำประกัน เท่านั้น ถือได้ว่าเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟัง พยานหลักฐานของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
