คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1594/2536ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดส.ทรัพย์ทวีสุรินทร์ กับพวกจำเลยนายสุวิช บูรณ์เจริญ ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 249ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคท้าย ประกอบกับฎีกาของจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสองเห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดนั้นต้องเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่ศาลชั้นต้น อนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมบางส่วนหรือยกคำร้องขออนาถากรณีที่ไต่สวนคำร้องแล้วเห็นว่าไม่ยากจนเท่านั้น ไม่รวมถึงกรณีที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเพราะไม่มีพยานมาสืบ และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามบทบัญญัติในมาตรา 156 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ต้องตีความโดยเคร่งครัดเพราะเป็นบทจำกัดสิทธิของคู่ความคดีนี้คำสั่งของศาลอุทธรณ์จึงยังไม่ถึงที่สุด
โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกัน ชำระเงิน 8,586,507.42 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม แก่โจทก์ หากไม่ชำระให้ยึดทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดนำเงินมา ชำระหนี้ หากได้ไม่พอให้บังคับคดีแก่ทรัพย์สินอื่นของจำเลย ทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์ อย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง ในวันนัดไต่สวน จำเลยทั้งสองไม่มาศาลตามเวลานัด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือว่าจำเลยทั้งสองไม่มีพยานมาสืบให้ศาลเห็นว่าจำเลยทั้งสอง เป็นคนยากจนให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาใหม่เพื่อนำพยานมาสืบแสดงว่าจำเลยทั้งสองเป็น คนยากจน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เกี่ยวกับเรื่องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจะขอพิจารณาคดีใหม่ไม่ได้ และกรณีนี้จะนำพยานหลักฐานมาสืบเพิ่มเติมว่าเป็นคนยากจนก็ไม่ได้ด้วยจึงให้ยกคำร้องศาลอุทธรณ์ภาค 1
Result
พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 176)จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 179)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว กรณีที่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ศาลพิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ ศาลชั้นต้นยกคำร้องศาลอุทธรณ์ยืนมิใช่เป็นกรณีที่ศาลยกคำร้องเพราะไม่ยากจนหรือคดีไม่มีเหตุสมควรจะอุทธรณ์ คำสั่งดังกล่าวไม่ถึงที่สุดจำเลยทั้งสองมีสิทธิฎีกาได้ และในฎีกาจำเลยทั้งสองอ้างว่ามีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ศาลพิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ ถือได้ว่าเป็นการโต้แย้งคำสั่งศาลอุทธรณ์แล้ว ให้รับฎีกาจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป
