คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 43/2533นายบรรเจิด พลางกูรโจทก์จ่าสิบตรีผิว ผลฟักแฟงจำเลยร้อยโทผิว ผลฟักแฟง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อน หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 283)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินที่เช่ากับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องหากจำเลยประสงค์จะดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์ ก็ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 15 วัน ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมศาล ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่งคำร้องไปให้ศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณาสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นว่า เป็นอำนาจของศาลชั้นต้นที่สั่งได้ขอให้ศาลอุทธรณ์คืนคำร้องไปเพื่อให้ศาลชั้นต้นสั่ง
ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ส่งศาลอุทธรณ์ และในวันเดียวกันศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยด้วย ต่อมาศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องและศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเป็นไม่รับ และเมื่อคดีไม่มีอุทธรณ์จึงไม่อาจขอทุเลาการบังคับได้ จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่เพิกถอนคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลย และยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นชะลอหรืองดการบังคับคดีไว้ก่อนจนกว่าศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่งศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณาสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ที่ศาลชั้นต้นสั่งเพิกถอนคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง และสั่งคำร้องที่ขอให้ชะลอหรืองดการบังคับคดีว่า คำร้องของจำเลยเป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะมีคำสั่ง มิใช่หน้าที่ของศาลอุทธรณ์ จึงให้ส่งเรื่องคืนไป
จำเลยฎีกาสองฉบับ พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 277,278,276) คำสั่ง
พิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุอันสมควรที่จะให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ
