เนื้อความคำพิพากษา
มีผู้ร้ายลักของของโจทย์ไป แลไปจำนำไว้กับจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตตั้งโรงรับจำนำ จำเลยได้รับจำนำของนั้นไว้โดยซื่อเช่นนี้ มีปัญหาว่า โจทย์จะมีสิทธิเรียกทรัพย์ของโจทย์คืนมาจากจำเลย โดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ได้ฤาไม่ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์เรียกคืนมาได้ตามกฎหมายลักษณเบ็ดเสร็จบทที่ ๑๑๒ มาตรา ๑๔ พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ ร.ศ. ๑๑๔ หามีข้อความทับกฎหมายบทนั้นไม่ คดีนี้ต้องพิจารณาตามสัญญาทางพระราชไมตรี ระหว่างกรุงสยามกับอังกฤษ คู่ความมีสิทธิที่จะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาได้แต่เฉภาะในปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น
