Supreme Court Judgment, B.E. 2533 (ref. 57373)

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ประเด็นแรกเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าที่จำเลยวางกฎระเบียบของบริษัทว่าหากลูกจ้างหยุดงานเกิน 2 วันเป็นการผิดระเบียบนั้น การวางกฎระเบียบดังกล่าวเป็นการขัดต่อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 6,120 บาท และจ่ายค่าชดเชยเป็นเงิน 21,600 บาทให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 29)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 30)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ประเด็นข้อพิพาทมีว่า โจทก์กระทำผิดซ้ำคำเตือนเกี่ยวกับเรื่องทะเลาะวิวาทในบริเวณที่ทำงานและที่พักอาศัยของบริษัทจำเลยหรือไม่ โจทก์อุทธรณ์ว่า บริษัทจำเลยวางระเบียบข้อบังคับว่า หากลูกจ้างหยุดงานเกิน 2 วันเป็นการผิดระเบียบการวางระเบียบข้อบังคับดังกล่าวเป็นการขัดต่อกฎหมาย นั้นอุทธรณ์ดังกล่าวแม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลางต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 225 พ.ร.ฎ.จัดตั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พ.ศ.2519 Section 31

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 275/2533นายสมควร หอทองโจทก์บริษัทกาญจนบุรี เอ็ดซ์โพลเรชั่น แอนด์โมนิ่ง (เค็มโก) จำกัดจำเลยนายมาณพ ขวัญพรหม ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.ฎ.จัดตั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พ.ศ.2519 ม. 31ความว่า

คำพิพากษาศาลล่าง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ประเด็นแรกเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าที่จำเลยวางกฎระเบียบของบริษัทว่าหากลูกจ้างหยุดงานเกิน 2 วันเป็นการผิดระเบียบนั้น การวางกฎระเบียบดังกล่าวเป็นการขัดต่อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 6,120 บาท และจ่ายค่าชดเชยเป็นเงิน 21,600 บาทให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 29)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 30)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ประเด็นข้อพิพาทมีว่า โจทก์กระทำผิดซ้ำคำเตือนเกี่ยวกับเรื่องทะเลาะวิวาทในบริเวณที่ทำงานและที่พักอาศัยของบริษัทจำเลยหรือไม่

โจทก์อุทธรณ์ว่า บริษัทจำเลยวางระเบียบข้อบังคับว่า หากลูกจ้างหยุดงานเกิน 2 วันเป็นการผิดระเบียบการวางระเบียบข้อบังคับดังกล่าวเป็นการขัดต่อกฎหมาย นั้นอุทธรณ์ดังกล่าวแม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลางต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: ปรีชา ธนานันท์ · เคียง บุญเพิ่ม · อุดม เฟื่องฟุ้ง
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2539 (ref. 1608)

การเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ46วรรคสองนอกจากจะหมายถึงการที่นายจ้างไม่ให้ลูกจ้างทำงานต่อไปและไม่จ่ายค่าจ้างให้แล้วยังหมายความรวมถึงกรณีที่ลูกจ้างไม่ได้ทำงานและไม่ได้รับค่…

Supreme Court Judgment No. 3881/2568

หนี้ที่ถึงกำหนดชำระตาม ป.พ.พ. มาตรา 729/1 วรรคหนึ่ง หมายถึง หนี้ที่คู่สัญญาตกลงกำหนดเวลาที่ลูกหนี้ต้องชำระตามข้อตกลงในสัญญา และถึงกำหนดเวลาชำระหนี้แล้ว โดยมิต้องคำนึงว่าเจ้าหนี้จะสามารถใช้สิทธิเรียกร้…

Supreme Court Judgment No. 3119/2568

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ ด. บิดาโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์เป็นผู้สืบสันดานของ ด. ผู้ตาย ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 291 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โดยข้อเท็จจริงฟังเป็นย…

Supreme Court Judgment No. 2107/2568

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าพยานหลักฐานของจำเลยไม่พอฟังว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายเพื่อป้องกันตัวในชั้นอุทธรณ์จำเลยอุทธรณ์เพียงขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษจำคุกเท่านั้น มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้…

Supreme Court Judgment No. 367/2568

แม้ที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญแสดงกรรมสิทธิ์ เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทที่ดินรกร้างว่างเปล่า ตาม ป.พ.พ. 1304 (1) ซึ่งราษฎรที่เข้ายึดถือครอบครองอยู่ไม่มีสิทธิครอบครองโดยชอบด้ว…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.