คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเกลี้ยกล่อมเด็กหญิง ข.ซึ่งมีอายุพึ่งย่างเข้า ๑๔ ปีไปจากบิดามารดาพาไปฝากไว้บ้านผู้มีชื่อแล้วเข้าหาร่วมประเวณีจนสำเร็จ และเอาสายสร้อยข้อมือไปเสีย แล้วก็ทอดทิ้งไว้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า กิริยาของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาจะหากำไรและเพื่ออนาจาร แม้เด็กหญิง ข.จะเต็มใจไปด้วยกับจำเลยก็ดี จำเลยก็ต้องมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุกจำเลย ๒ ปี(หริศ-วิชัย-นล)