คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ได้ให้เรือเก่าและชำรุดมีชันยาเปนแนวยาวและน้ำซึมเข้าได้ให้จำเลยเช่าขนของข้าราชการ ครั้นครบกำหนดจำเลยเอาเรือมาส่ง ปรากฎว่าเรือแตกตามรอยที่ชำรุดมาก่อน ดังนี้ โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยเปนผู้ทำแตก แต่จำเลยสืบได้ว่าได้ใช้เรือโดยชอบ และเรือแตกเพราะความกระเทือนของการถ่อและถูกกำลังน้ำต้านทาน ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่ต้องรับผิด ให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือโจทก์พึ่งแตกใหม่ให้จำเลยใช้เงิน ๓๐๐ บาทราคาเรือ และรับเรือไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเปนเรือเก่าและชำรุดอยู่ก่อนแล้ว โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยเปนผู้ทำเรือแตกโดยประมาท และเรือนั้นบุบสลายอันเกิดแต่การใช้เรือนั้นโดยชอบ ให้ยกฟ้องโจทก์
