คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยสมคบกันลักทรัพย์ของ ผ.ไปอันเป็นความผิดต้องด้วยกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๒๘๘ แต่ปรากฎว่าอ.จำเลยมีอายุ ๑+ ปี ป.จำเลยมีอายุ ๑๑ ปี ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยพอรู้สึกผิอชอบบ้างแล้ว แลเคยลักทรัพย์มาหลายครั้ง ยังไม่สมควรจะมอบตัวไปให้บิดามารดา ทั้งเห็นว่าบิดามารดายังไม่สามารถพอที่จะดัดสันดานจำเลยได้ จึงพิพากษาให้ส่งตัวจำเลยทั้ง ๒ ไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานจนกว่าจะมีอายุ ๑๘ ปีตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๕๗ ข้อ ๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาขอไม่ให้ส่งตัวไปโรงเรียนดัดสันดาน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีสิทธิที่จะฎีกาได้ ให้ยกฎีกาจำเลย
