Supreme Court Judgment, B.E. 2537 (ref. 58564)

พ.ศ. 2537 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า คดีนี้ จำเลยได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา แต่เนื่องจากผู้เสียหายได้รับชำระหนี้ตามมูลหนี้ในเช็คครบถ้วนแล้ว ผู้เสียหายไม่ประสงค์ที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนคำร้องทุกข์ โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 108)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4ลงโทษจำคุก 7 เดือนศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 92)จำเลยได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 100)คดีอยู่ระหว่างการนัดฟังคำสั่งศาลฎีกาผู้เสียหายยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 108)ศาลชั้นต้นได้สอบโจทก์และจำเลยแล้ว โดยโจทก์แถลงรับว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายจริง ทั้งโจทก์และจำเลยแถลงไม่คัดค้าน (อันดับ 109)คำสั่งคดีนี้เป็นคดีอาญาความผิดต่อส่วนตัว และยังไม่ถึงที่สุดผู้เสียหายจะถอนคำร้องทุกข์เสียเมื่อใดก็ได้ เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 39 ป.วิ.อ. Section 126

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 378/2537พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นางสาวสารภี วงศ์เรืองจำเลยนายวสันต์ เทโพกุล ผู้เสียหายผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 39 (2), ม. 126ความว่า คดีนี้ จำเลยได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา แต่เนื่องจากผู้เสียหายได้รับชำระหนี้ตามมูลหนี้ในเช็คครบถ้วนแล้ว ผู้เสียหายไม่ประสงค์ที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนคำร้องทุกข์ โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 108)

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4ลงโทษจำคุก 7 เดือนศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกา

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 92)จำเลยได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 100)คดีอยู่ระหว่างการนัดฟังคำสั่งศาลฎีกาผู้เสียหายยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 108)ศาลชั้นต้นได้สอบโจทก์และจำเลยแล้ว โดยโจทก์แถลงรับว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายจริง ทั้งโจทก์และจำเลยแถลงไม่คัดค้าน (อันดับ 109)คำสั่งคดีนี้เป็นคดีอาญาความผิดต่อส่วนตัว และยังไม่ถึงที่สุดผู้เสียหายจะถอนคำร้องทุกข์เสียเมื่อใดก็ได้ เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ

Matter details

Panel of judges: ประยูร มูลศาสตร์ · อากาศ บำรุงชีพ · ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 4903/2565

คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 353 และมาตรา 354 ซึ่งมาตรา 356 ได้บัญญัติว่าเป็นความผิดอันยอมความได้ อีกทั้งการถอนคำร้องทุกข์เป็นสิทธิซึ่ง ป.วิ.อ. มาตรา 126 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู…

Supreme Court Judgment No. 372/2549

การถอนคำร้องทุกข์เป็นสิทธิซึ่ง ป.วิ.อ. มาตรา 126 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้ร้องทุกข์ที่จะถอนคำร้องทุกข์เสียเมื่อใดก็ได้ สิทธิถอนคำร้องทุกข์ในความผิดฐานยักยอกถือเป็นสิทธิเกี่ยวกับทรัพย์สิน กรณีผู้…

Supreme Court Judgment No. 421/2546

ความหมายของคำว่า "ศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแล" ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 285 มิได้หมายถึงเฉพาะผู้ที่มีความสัมพันธ์ในฐานะครูหรืออาจารย์ซึ่งมีหน้าที่สอนศิษย์เท่านั้นแต่ครูหรืออาจารย์นั้นต้องมีหน้าที่ควบคุมดู…

Supreme Court Judgment No. 5689/2545

การขอถอนคำร้องทุกข์ที่จะทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) ต้องถอนคำร้องทุกข์ก่อนคดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาลับหลังจำเลยเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2541…

Supreme Court Judgment No. 7563/2544

ความผิดฐานประกอบกิจการให้เช่าเทปและวัสดุโทรทัศน์โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามกฎหมาย ตาม พ.ร.บ.ควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มิใช่เป็นความผิดอันยอมความกันได้ แม้ผู้เสียหายจะถอนคำร้องทุ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.