Supreme Court Judgment, B.E. 2537 (ref. 58566)

พ.ศ. 2537 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า ผู้คัดค้านเห็นว่าอาคารขุนอำไพพาณิชย์มีรอยแตกร้าว สมควรจะได้รับการซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพมั่นคงแข็งแรง เพื่อรักษาไว้เป็นมรดกวัฒนธรรมของชาติต่อไป กรณีมีเหตุเร่งด่วน จึงขอศาลได้โปรดมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้คัดค้านเข้าดำเนินการซ่อมแซมด้วยหมายเหตุ ผู้ร้องแถลงคัดค้าน (อันดับ 78)ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินและอาคารขุนอำไพพาณิชย์ ตั้งอยู่ที่ 1042-1047ถนนอุบล ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษยังประสงค์จะใช้ประโยชน์ในที่ดินและอาคารดังกล่าวเพื่อประโยชน์ส่วนตัวและครอบครัวของผู้ร้อง ขอให้ศาลมีคำสั่งระงับการประกาศขึ้นทะเบียนอาคารขุนอำไพพาณิชย์ พร้อมที่ดินที่ตั้งอาคารดังกล่าวเป็นโบราณสถาน ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของ ผู้ร้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับว่า ให้ระงับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานอาคารขุนอำไพพาณิชย์ และการกำหนดเขตที่ดินเป็นเขตโบราณสถานผู้คัดค้านฎีกา (อันดับ 65)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้คัดค้านยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ยังไม่สมควรอนุญาตให้ผู้คัดค้านเข้าดำเนินการซ่อมแซมอาคารขุนอำไพพาณิชย์ตามคำร้อง ของ ผู้คัดค้านให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 264

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 385/2537นางนฤมล เจริญรัตน์ผู้ร้องกรมศิลปากรผู้คัดค้านกรมศิลปากร ผู้คัดค้านผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 264ความว่า ผู้คัดค้านเห็นว่าอาคารขุนอำไพพาณิชย์มีรอยแตกร้าว สมควรจะได้รับการซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพมั่นคงแข็งแรง เพื่อรักษาไว้เป็นมรดกวัฒนธรรมของชาติต่อไป กรณีมีเหตุเร่งด่วน จึงขอศาลได้โปรดมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้คัดค้านเข้าดำเนินการซ่อมแซมด้วยหมายเหตุ ผู้ร้องแถลงคัดค้าน (อันดับ 78)

ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินและอาคารขุนอำไพพาณิชย์ ตั้งอยู่ที่ 1042-1047ถนนอุบล ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษยังประสงค์จะใช้ประโยชน์ในที่ดินและอาคารดังกล่าวเพื่อประโยชน์ส่วนตัวและครอบครัวของผู้ร้อง ขอให้ศาลมีคำสั่งระงับการประกาศขึ้นทะเบียนอาคารขุนอำไพพาณิชย์ พร้อมที่ดินที่ตั้งอาคารดังกล่าวเป็นโบราณสถาน ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของ ผู้ร้องศาลอุทธรณ์ภาค 1

Result

พิพากษากลับว่า ให้ระงับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานอาคารขุนอำไพพาณิชย์ และการกำหนดเขตที่ดินเป็นเขตโบราณสถานผู้คัดค้านฎีกา (อันดับ 65)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้คัดค้านยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ยังไม่สมควรอนุญาตให้ผู้คัดค้านเข้าดำเนินการซ่อมแซมอาคารขุนอำไพพาณิชย์ตามคำร้อง ของ ผู้คัดค้านให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ

Matter details

Panel of judges: ไพศาล รางชางกูร · อร่าม หุตางกูร · สมพล สัตยาอภิธาน
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 475/2562

จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำร้องขอคุ้มครองประโยชน์ของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 264 ต่อมาศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีในส่วนที่ศาลชั้นต้นไม่รับคำใ…

Supreme Court Judgment No. 4231/2558

เมื่อในคดีหลักที่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้เด็กชาย ธ. เป็นบุตรของโจทก์กับจำเลยที่ 1 และให้โจทก์มีอำนาจปกครองถึงที่สุดแล้ว ฎีกาของโจทก์ที่ขอคุ้มครองประโยชน์ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาโดยขอให้มีสิทธิติ…

Supreme Court Judgment No. 10361/2557

โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากจำเลยที่ 1 และขอให้พิพากษาแบ่งสินสมรสแก่โจทก์กึ่งหนึ่ง การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาแบ่งสินสมรสที่ดินสวนยางพาราพิพาทเนื้อที่ 60 ไร่ และที่ดินสวนปาล์มน้ำมันพิพาทเนื้อที่ 15 ไร่ แก่โจทก์ก…

Supreme Court Judgment No. 5307/2556

เมื่อที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองแล้ว อำนาจในการสั่งคำร้องขอคุ้มครองประโยชน์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 264 ย่อมเป็นของศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่จะพิจารณาสั่ง การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้คุ้มครอ…

Supreme Court Judgment No. 3474/2551

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินสวนยางพาราของโจทก์ทั้งสอง ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น โจทก์ทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างการพิจารณา โดยใ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.