Supreme Court Judgment, B.E. 2537 (ref. 58659)

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่าง คนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วไม่เชื่อว่าโจทก์เป็นคนยากจนจริง จึงมีคำสั่งยกคำร้องโจทก์เห็นว่า โจทก์มีฐานะทางการเงินไม่ดีค่อนข้างยากจน ประกอบกับบุตรทุกคนของโจทก์ต่างแยกย้ายไปรับผิดชอบครอบครัว ของตนหมดแล้ว โจทก์เป็นหญิงไม่มีสามีทำมาหาเลี้ยงชีพไป เพียงวัน ๆ และมีอายุมากแล้ว ข้อเท็จจริงจึงฟังเป็นยุติ ว่าโจทก์มีฐานะยากจน โปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งศาลชั้นต้น อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาชั้นฎีกาด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 121)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าโฉนดที่ดินเลขที่ 1472ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ออกโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ผู้มีชื่อไม่มีกรรมสิทธิ์จำเลยถูกกำจัดมิให้ได้รับมรดกในที่พิพาท และโจทก์มีสิทธิรับมรดกแทนที่นางสมบุญครึ่งหนึ่งเนื้อที่ 167 ตารางวาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนโจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 102,101 แผ่นที่ 4,117)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 119)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามทางไต่สวนยังไม่พอฟังว่าโจทก์เป็น คนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาล ให้ยกคำร้อง หากโจทก์ประสงค์ที่จะดำเนินคดีต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมศาล มาชำระภายใน 15 วัน นับแต่วันทราบคำสั่ง