เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้จำเลยรู้เรื่องวามีคนจะคิดฆ่า น.โดยความคุมแค้น จำเลยได้ไปล่อลวงให้ น.ออกมา เพื่อให้คนเหล่านั้นฆ่า ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันว่า จำเลยเปนผู้อุปการะแก่การกระทำผิดรายนี้ จำเลยมีผิดฐานสมรู้ตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ และ๖๕ ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า เมื่อศาลให้พิพากษาให้ปล่อย ฉ.กับพวกซึ่งต้องหาเปนตัวการฐานฆ่า น.แล้วก็ต้องถือว่า ข.จำเลยในคดีนี้มิได้กระทำผิดเช่นเดียวกัน เพราะโจทก์ฟ้องว่า ข.เปนผู้สมรู้กับจำเลยเหล่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยไป