คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า อ.ท.จำเลยอาศัยที่ดินของโจทก์ปลูกเรือนอยู่ ขอให้ขับไล่ อ.ท.ต่อสู้ว่าเป็นที่ของ ล.จำเลยให้อาศัย แล ล.ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยต่อสู้คดีว่าที่ ๆ
โจทก์ฟ้องเป็นของตน แต่การชี้เขตต์ในแผนที่วิวาท ล.มิได้ชี้ไปถึงที่ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่ อ.แล ท.ด้วย ศาลเดิมแล ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ขับไล่จำเลย ๆ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แลทุนทรัพย์ที่กล่าวหากันก็ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ฎีกาไม่ได้ต้องด้วยบทห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ ม.๔ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(ศรี-หริศ-นล)
