คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระเงิน 10,100,000 บาท แก่โจทก์ หากผิดนัดให้บังคับคดีกับทรัพย์สินอื่นของจำเลยได้ทันทีรวมถึงที่ดินโฉนดเลขที่ 10887 ตำบลกมลา อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต แต่จำเลยไม่ปฏิบัติตาม โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินดังกล่าวออกขายทอดตลาดในวันที่ 3 มิถุนายน 2553 นายโชติพัฒน์ เป็นผู้ประมูลซื้อได้
ผู้ร้องยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2553 ว่า เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2548 ผู้ร้องทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินตามแบบแจ้งการครอบครองที่ดิน (ส.ค.1) เลขที่ 55 ตำบลกมลา อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต กับนายหมาด โดยมีข้อตกลงว่านายหมาดจะดำเนินการออกโฉนดที่ดินแล้วจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ให้ผู้ร้อง เมื่อเจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดที่ดินดังกล่าวให้เป็นโฉนดเลขที่ 10887 นายหมาดไม่ไปดำเนินการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ให้ผู้ร้อง แต่นายหมาดกลับนำที่ดินไปจดทะเบียนขายให้แก่จำเลยเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2550 และในวันดังกล่าว จำเลยได้จดทะเบียนขายฝากที่ดินไว้แก่โจทก์เป็นเงิน 8,000,000 บาท มีกำหนด 6 เดือน หลังจากนั้นวันที่ 19 ตุลาคม 2550 ผู้ร้องเป็นโจทก์ยื่นฟ้องโจทก์และจำเลยคดีนี้กับพวกต่อศาลจังหวัดภูเก็ตในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 2537/2550 ขอให้เพิกถอนนิติกรรมการขายที่ดินและการขายฝากที่ดิน
คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลจังหวัดภูเก็ตและผู้ร้องยังเป็นโจทก์ยื่นฟ้องโจทก์ จำเลยและนายโชติพัฒน์เป็นจำเลยต่อศาลชั้นต้นในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 823/2553 ขอเพิกถอนข้อตกลงและสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์กับจำเลย และการซื้อขายที่ดินระหว่างนายโชติพัฒน์กับเจ้าพนักงานบังคับคดีด้วย ขอให้มีคำสั่งงดการบังคับคดีไว้จนกว่าคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 823/2553 ของศาลชั้นต้นจะถึงที่สุด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อความปรากฏว่าคดีนี้เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทโฉนดเลขที่ 10887 ตำบลกมลา อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต ให้แก่นายโชติพัฒน์ ผู้ซื้อทรัพย์ไปแล้วตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน 2553 ก่อนที่ผู้ร้องจะยื่นคำร้องขอให้งดการบังคับคดีที่ดินพิพาท เมื่อการงดการบังคับคดีจะดำเนินการได้แต่เฉพาะกรณีที่การบังคับคดียังไม่ได้กระทำหรือที่จะกระทำต่อไปเท่านั้น จะงดการบังคับคดีที่ปฏิบัติกันมาแล้วหาได้ไม่ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีโดยขายทอดตลาดทรัพย์สินเสร็จสิ้นไปแล้ว ศาลจึงไม่มีอำนาจที่จะสั่งให้งดการบังคับคดีได้ กรณีจึงไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยฎีกาของผู้ร้องที่ขอให้งดการบังคับคดีนี้ไว้จนกว่าคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 823/2553 ของศาลชั้นต้นที่ผู้ร้องได้ฟ้องโจทก์ จำเลยและนายโชติพัฒน์เป็นจำเลยจนกว่าคดีดังกล่าวจะถึงที่สุดอีก ให้จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
