Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59680)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลภาษีอากรกลางที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางสั่งว่า โจทก์เลือกใช้วิธียื่นคำร้องขอให้ศาลพิจารณาคำขอใหม่ไปแล้ว ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของศาลได้อีก จึงไม่รับเป็นอุทธรณ์คำสั่งโจทก์เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156ไม่มีข้อห้ามว่าผู้ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาที่ใช้สิทธิขอพิจารณาใหม่ตามวรรคสี่แล้วจะอุทธรณ์คำสั่งตามวรรคห้าอีกไม่ได้ ดังนั้นเมื่อโจทก์ใช้สิทธิขอพิจารณาคำขออนาถาใหม่ตามวรรคสี่แล้วศาลไม่อนุญาต โจทก์ย่อมอุทธรณ์คำสั่งตามวรรคห้าได้ ประกอบกับโจทก์นำสืบได้ว่าโจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ และคดีมีมูลที่จะชนะโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์และอนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 66 แผ่นที่ 4)โจทก์ยื่นคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาโดยอ้างว่า โจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ และโจทก์มีทางชนะคดีศาลภาษีอากรกลางไต่สวนคำร้องแล้ว เห็นว่าโจทก์ยังมีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมได้ มิได้ยากจนจริง ให้ยกคำร้องของโจทก์โจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาใหม่ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้ว เห็นว่า โจทก์ยังมีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถา (อันดับ 62)โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลภาษีอากรกลางที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 65 แผ่นที่ 4)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 66 แผ่นที่ 4)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ในกรณีที่มีการยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถานั้น หากศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้อง โจทก์มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอนั้นใหม่ เพื่ออนุญาตให้ตนนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าตนเป็นคนยากจนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคสี่ หรือจะเลือกใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งนั้นตามมาตรา 156 วรรคห้า เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ปรากฏว่าโจทก์ได้เลือกใช้สิทธิตามมาตรา 156 วรรคสี่แล้ว เมื่อศาลภาษีอากรกลางสั่งยกคำร้องนั้นแม้กฎหมายมิได้บัญญัติไว้ว่าคำสั่งเช่นว่านั้นให้เป็นที่สุดก็ตาม โจทก์ก็หามีสิทธิย้อนมาเลือกใช้วิธีอุทธรณ์คำสั่งตามมาตรา 156 วรรคห้าอีกไม่ ศาลภาษีอากรกลางไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 156 ป.วิ.พ. Section 234

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1785/2532นายอุดม บุนนาคโจทก์กรมสรรพากรจำเลยนายอุดม บุนนาค โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 234ความว่า

คำพิพากษาศาลล่าง

โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลภาษีอากรกลางที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางสั่งว่า โจทก์เลือกใช้วิธียื่นคำร้องขอให้ศาลพิจารณาคำขอใหม่ไปแล้ว ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของศาลได้อีก จึงไม่รับเป็นอุทธรณ์คำสั่งโจทก์เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156ไม่มีข้อห้ามว่าผู้ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาที่ใช้สิทธิขอพิจารณาใหม่ตามวรรคสี่แล้วจะอุทธรณ์คำสั่งตามวรรคห้าอีกไม่ได้ ดังนั้นเมื่อโจทก์ใช้สิทธิขอพิจารณาคำขออนาถาใหม่ตามวรรคสี่แล้วศาลไม่อนุญาต โจทก์ย่อมอุทธรณ์คำสั่งตามวรรคห้าได้ ประกอบกับโจทก์นำสืบได้ว่าโจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ และคดีมีมูลที่จะชนะโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์และอนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาด้วยหมายเหตุ

จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 66 แผ่นที่ 4)โจทก์ยื่นคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาโดยอ้างว่า โจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ และโจทก์มีทางชนะคดีศาลภาษีอากรกลางไต่สวนคำร้องแล้ว เห็นว่าโจทก์ยังมีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมได้ มิได้ยากจนจริง ให้ยกคำร้องของโจทก์โจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาใหม่ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้ว เห็นว่า โจทก์ยังมีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถา (อันดับ 62)

โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลภาษีอากรกลางที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถา

ศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 65 แผ่นที่ 4)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 66 แผ่นที่ 4)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ในกรณีที่มีการยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถานั้น หากศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้อง โจทก์มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอนั้นใหม่ เพื่ออนุญาตให้ตนนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าตนเป็นคนยากจนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคสี่ หรือจะเลือกใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งนั้นตามมาตรา 156 วรรคห้า เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ปรากฏว่าโจทก์ได้เลือกใช้สิทธิตามมาตรา 156 วรรคสี่แล้ว เมื่อศาลภาษีอากรกลางสั่งยกคำร้องนั้นแม้กฎหมายมิได้บัญญัติไว้ว่าคำสั่งเช่นว่านั้นให้เป็นที่สุดก็ตาม โจทก์ก็หามีสิทธิย้อนมาเลือกใช้วิธีอุทธรณ์คำสั่งตามมาตรา 156 วรรคห้าอีกไม่ ศาลภาษีอากรกลางไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ · ประวิทย์ ขัมภรัตน์
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 6468/2549

จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตาม ป.วิ.พ. มาตรา 234 จำเลยยื่นคำร้องขอดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวโดยไม่ต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรื…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56204)

ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา และต่อมาได้ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ในชั้นฎีกาและในชั้นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้น สั่งคำร้องว่า ไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา เ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56205)

ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาและ ต่อมาได้ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกาและใน ชั้นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า ไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา เน…

Supreme Court Judgment No. 250/2509

การที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งยืนและว่าถ้าจะอุทธรณ์ให้วางเงินค่าธรรมเนียมภายใน 7 วันแต่โจทก์ไม่วางเงินค่าธรรมเนียม กลับฎีกาคำสั่งศาลอ…

Supreme Court Judgment No. 249/2509

การที่ศาลสั่งไม่รับฎีกา และผู้ฎีกาได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งโดยหาผู้ค้ำประกันมาทำสัญญาค้ำประกันค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 นั้น เมื่อศาลฎีกาสั…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.