คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1923/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางวัฒนา ชูคำจำเลยพนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้โจทก์ฎีกาดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ที่ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี ฎีกาของโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีโดยฟังข้อเท็จจริงแตกต่างไปจากข้อเท็จจริงในสำนวน ส่วนการที่โจทก์ขอให้ศาลฎีกาไม่รอการลงโทษจำเลยนั้น แม้จะเป็นฎีกาเกี่ยวกับดุลพินิจก็ตาม แต่ก็สืบเนื่องมาจากฎีกาในข้อกฎหมายดังกล่าวข้างต้น โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 23 แผ่นที่ 3)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 ให้จำคุก 2 ปี
จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 20)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 22)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของโจทก์มีใจความว่าสมควรลงโทษจำคุกจำเลยโดยไม่รอการลงโทษ เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ว่าสมควรเพียงไร จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
