คำฟ้องและคำให้การ
เรื่องนี้ศ่ลแพ่งตัดสินให้พระยาสจี นายตี๋ นายฟัน นายตุ๋ย เป็นคนล้มละลาบตาม ม.๓๕
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรื่องล้มละลายนี้คู่ความฎีกาได้แต่ปัญหากฎหมายเท่านั้นแลฎีกาโจทก์ข้อ ๑ ว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ครั้งหลังนี้ขัดกับคำพิพากษาครั้งก่อนนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาไม่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ นั้นเห็นว่าพระยาวจีกับนายตุ๋ยได้ออกจากหุ้นส่วนไปปีเศษโดยเปิดเผลแลได้ปิดประกาศให้บุคคลภายนอกทราบแล้ว หนี้สินที่โจทก์ฟ้องนั้นเดิดขึ้นภายหลบังเมื่อพระยาวจีกับนายตุ๋ยออกจากหุ้นส่วนแล้วทั้งสิ้น จึงตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์(หริศ-ศรี-นล)พระยา+ - พระวรพจน์ -
