Supreme Court Judgment No. 61/2501

พ.ศ. 2501 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

การไม่มีใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวปีใด ถือว่าเป็นความผิดสำหรับปีที่ไม่มีนั้น จำเลยไม่มีใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวหลายปี ตามประมวล ก.ม.อาญา มาตรา 95 กำหนดให้ฟ้องภายใน 1 ปี จึงลงโทษจำเลยสำหรับการที่จำเลยไม่มีใบสำคัญประจำตัวก่อนวันฟ้องเกิน 1 ปีนั้นไม่ได้ คงลงโทษได้แต่เฉพาะในระยะที่ไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง (อ้างฎีกาที่ 942/2498)

Provisions the court ruled on

พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 Section 4 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 Section 5 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 Section 20 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2495 Section 4 ป.อ. Section 95 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2479 Section 4

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๑๘ ก.พ. ๒๕๐๐ ว่าระหว่างตั้งแต่วันที่ ๑๔ ธ.ค. ๒๔๙๓ ถึงวันที่ ๑๕ พ.ย. ๒๔๙๙ จำเลยซึ่งเป็นคนต่างด้าว เชื้อชาติจีน สัญชาติจีน บังอาจอยู่ในราชอาณาจักรไทยโดยไม่มีใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๔,๕,๒๐ พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๙๕ ม.๔ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยไม่มีใบสำคัญประจำตัวตั้งแต่วันที่ ๑๔ ธ.ค.๒๔๙๓ ถึงวันที่ ๑๓ ธ.ค. ๒๔๙๘ ความผิดของจำเลยสำเร็จไปเป็นปี ๆ ขาดอายุความฟ้องร้อง จำเลยคงมีความผิดฐานไม่มีใบสำคัญประจำตัวตั้งแต่วันที่ ๑๔ ธ.ค.๒๔๙๘ ถึงวันที่ ๑๕ พ.ย. ๒๔๙๙ เพียง ๑ ปี พิพากษาลงโทษปรับจำเลยตามบทกฎหมายดังฟ้องโจทก์

คำพิพากษาศาลล่าง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมายว่า ความผิดของจำเลยเป็นความผิดต่อเนื่องกัน

ศาลฎีกาเห็นว่า การไม่มีใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวปีใด ก็เป็นความผิดสำหรับปีที่ไม่มีนั้น การที่จำเลยไม่มี ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวก่อนวันที่ ๑๔ ก.พ. ๒๔๙๙ ซึ่งเป็นเวลาเกิน ๑ ปี จึงขาดอายุความฟ้องร้อง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๕ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๙๔๒/๒๔๙๘

Result

พิพากษายืน

Matter details

Panel of judges: ดุลยกรณ์พิทารณ์ · ธรรมบัณฑิต · จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์
Lower court: ศาลจังหวัดชุมพร - นายโกวิท ถิระวัฒน์
ศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดี
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2500 (ref. 38198)

จำเลยเกิดในประเทศไทยในขณะที่ พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.2456 ใช้บังคับ บิดาและมารดาเป็นคนต่างด้าว แต่มารดาเกิดในประเทศไทย แม้เมื่อจำเลยเป็นผู้เยาว์ บิดาได้นำชื่อจำเลยไปจดทะเบียนไว้ต่อสถานเอกอัครราชทูตอั…

Supreme Court Judgment No. 899/2515

การไม่ต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวตามกำหนดในปีใดก็เป็นความผิดสำเร็จสำหรับปีนั้น คดีโจทก์สำหรับปีที่ จำเลยขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวซึ่งอยู่ในระยะเกินกว่า 1 ปี ก่อนโจทก์ฟ้อง ย่อมขาดอายุควา…

Supreme Court Judgment No. 1984/2499

ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวนั้นเมื่อจำเลยรับมาเพราะกลัวความผิดตามประกาศของอำเภอจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้รับมาด้วยความสมัครใจ จำเลยจึงไม่มีเจตนาจะสละสัญชาติไทยเมื่อจำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับสามีคนต่างด้าว…

Supreme Court Judgment No. 2091/2499

คนต่างด้าวซึ่งมีใบสำคัญประจำตัวที่ขาดต่ออายุแล้วก่อนวันใช้ พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493 นั้น เมื่อใช้ พ.ร.บ.ฉบับ พ.ศ. 2493 แล้วก็ถือว่าใบสำคัญเก่านั้นถูกยกเลิกไป กรณีไม่เข้าตาม ม.28 ต้องถือเป็…

Supreme Court Judgment, B.E. 2499 (ref. 44575)

การขาดจากสัญชาติไทยตาม พระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2)พ.ศ.2496 ต้องเป็นไปด้วยใจสมัครเมื่อบุคคลยังมีสัญชาติไทยอยู่ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องมีใบสำคัญหรือต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.