Supreme Court Judgment, B.E. 2530 (ref. 61163)

พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยฎีกาฉบับลงวันที่ 29 กันยายน 2530ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยข้อ กและข มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับ ส่วนฎีกาข้อ คถึงข้อซเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งหมด และจำเลยฎีกาฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2530 อีก ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยยื่นฎีกามาแล้วเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2530 นี้เอง ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยไปแล้ว วันนี้จำเลยมายื่นฎีกาเป็นทำนองเดียวกันกับฎีกาฉบับเดิมอีก จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาทั้งสองฉบับของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทุกข้อสำหรับฎีกาฉบับแรกข้อ กและข้อข เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง จำเลยมีสิทธิที่จะกล่าวอ้างขึ้นในชั้นฎีกาได้ และข้อ คถึงข้อซ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีขัดกับพยานหลักฐานของโจทก์ที่ปรากฏในสำนวนอย่างชัดแจ้ง ส่วนฎีกาฉบับหลังก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งหมดอย่างชัดแจ้งและคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาฉบับหลังนี้ก็ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 223 ทั้งนี้จำเลยขอถือเอาฎีกาทั้งสองฉบับเป็นส่วนหนึ่งของคำร้องฉบับนี้ด้วย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยดังกล่าวเพื่อพิจารณาพิพากษาอีกครั้งหนึ่งหมายเหตุ โจทก์ร่วมได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 148) ส่วนโจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา นายสุชัย วงศ์ดำเนินสะดวก ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2521 มาตรา 25,43 วรรคสอง และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 273,83 เรียงกระทงลงโทษ ข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์ตามมาตรา 43 วรรคสอง จำคุก 6 เดือน ข้อหาปลอมเครื่องหมายการค้าตามมาตรา 273 จำคุก 1 ปี 6 เดือน รวมจำคุก2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาทั้งสองฉบับดังกล่าว(อันดับ 142,144)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 144 แผ่นที่ 7)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าฎีกาจำเลยฉบับลงวันที่ 29กันยายน 2530 ทั้งฉบับเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้ว แต่ฎีกาฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2530ของจำเลยมีปัญหาข้อกฎหมายอันควรได้รับการวินิจฉัยให้รับฎีกาจำเลยฉบับหลังไว้พิจารณาและให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 195 ป.วิ.อ. Section 218 ป.วิ.อ. Section 223 ป.วิ.อ. Section 224

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1470/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสุชัย วงศ์ดำเนินสะดวกโจทก์นายกุลวันต์ คานิโยจำเลยนายกุลวันต์ คานิโย จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 218, ม. 223, ม. 224ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกาฉบับลงวันที่ 29 กันยายน 2530ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยข้อ กและข มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับ ส่วนฎีกาข้อ คถึงข้อซเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งหมด และจำเลยฎีกาฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2530 อีก ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยยื่นฎีกามาแล้วเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2530 นี้เอง ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยไปแล้ว วันนี้จำเลยมายื่นฎีกาเป็นทำนองเดียวกันกับฎีกาฉบับเดิมอีก จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาทั้งสองฉบับของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทุกข้อสำหรับฎีกาฉบับแรกข้อ กและข้อข เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง

จำเลยมีสิทธิที่จะกล่าวอ้างขึ้นในชั้นฎีกาได้ และข้อ คถึงข้อซ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีขัดกับพยานหลักฐานของโจทก์ที่ปรากฏในสำนวนอย่างชัดแจ้ง ส่วนฎีกาฉบับหลังก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งหมดอย่างชัดแจ้งและคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาฉบับหลังนี้ก็ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 223 ทั้งนี้จำเลยขอถือเอาฎีกาทั้งสองฉบับเป็นส่วนหนึ่งของคำร้องฉบับนี้ด้วย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยดังกล่าวเพื่อพิจารณาพิพากษาอีกครั้งหนึ่งหมายเหตุ โจทก์ร่วมได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 148) ส่วนโจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา นายสุชัย วงศ์ดำเนินสะดวก

ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2521 มาตรา 25,43 วรรคสอง และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 273,83 เรียงกระทงลงโทษ ข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์ตามมาตรา 43 วรรคสอง จำคุก 6 เดือน ข้อหาปลอมเครื่องหมายการค้าตามมาตรา 273 จำคุก 1 ปี 6 เดือน รวมจำคุก2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาทั้งสองฉบับดังกล่าว(อันดับ 142,144)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 144 แผ่นที่ 7)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าฎีกาจำเลยฉบับลงวันที่ 29กันยายน 2530 ทั้งฉบับเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้ว แต่ฎีกาฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2530ของจำเลยมีปัญหาข้อกฎหมายอันควรได้รับการวินิจฉัยให้รับฎีกาจำเลยฉบับหลังไว้พิจารณาและให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

Matter details

Panel of judges: คำนึง อุไรรัตน์ · ดุสิต วราโห · ประชา บุญวนิช
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57067)

ความว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และไม่ใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จึงไม่รับฎีกาจำ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2533 (ref. 57241)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2.1,2.2,2.3เป็นปัญหาข้อกฎหมายซึ่งมิได้ยกขึ้นมาว่ากันในศาลอุทธรณ์ และเป็นข้อกฎหมายที่ไม่มีสาระ และฎีกาข้อ 2.5 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหม…

Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59676)

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลตัดสินจำคุกไม่เกินห้าปีจำเลยที่ 1 ฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า ฎีกาของจำ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2531 (ref. 61479)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่า ฟ้องโจทก์…

Supreme Court Judgment, B.E. 2531 (ref. 61508)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่า 1. อาวุธปืนขนาด 11 ม.ม. มิใช่อาวุธปืนนอกเหนือจากที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง จึงมิใช่อาวุธปืนตามความหมายของมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.