Supreme Court Judgment, B.E. 2530 (ref. 61208)

พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา อาจชนะคดีได้ โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน ฯลฯ (อันดับ 220)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่ดินที่พิพาทโฉนดเลขที่ 627 เป็นที่ดินมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์อันตกได้แก่โจทก์และนางอำพรหรืออำมรสุพรหมมา ผู้เป็นทายาท ให้จำเลยทั้งสองไถ่ถอนจำนองและคืนที่ดินที่พิพาทโดยปลอดจำนองให้แก่กองมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไป กับให้กำจัดจำเลยที่ 1มิให้รับมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 171,215)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ (อันดับ 152)คำสั่งถ้าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันหรือคนใดคนหนึ่งหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องไถ่ถอนจำนองพร้อมด้วยดอกเบี้ยจนถึงวันฟังคำสั่งนี้และดอกเบี้ยต่อไปอีก 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกาแต่ห้ามทำนิติกรรมใด ๆ เกี่ยวกับที่ดินพิพาทในระหว่างฎีกา ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบมิฉะนั้นให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 231

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1537/2530นางสาวประภาศรี วัฒนพันธ์ ในฐานะส่วนตัวและผู้จัดการมรดกโจทก์ของนางฉิ้ม วัฒนพันธ์โจทก์นางนิรมล บุรินทร์กุล กับพวกจำเลยนางนิรมล บุรินทร์กุล ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายแสงทอง บุรินทร์กุล ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา อาจชนะคดีได้ โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน ฯลฯ (อันดับ 220)

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่ดินที่พิพาทโฉนดเลขที่ 627 เป็นที่ดินมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์อันตกได้แก่โจทก์และนางอำพรหรืออำมรสุพรหมมา ผู้เป็นทายาท ให้จำเลยทั้งสองไถ่ถอนจำนองและคืนที่ดินที่พิพาทโดยปลอดจำนองให้แก่กองมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไป กับให้กำจัดจำเลยที่ 1มิให้รับมรดกของนางฉิ้มวัฒนพันธ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 171,215)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ (อันดับ 152)คำสั่งถ้าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันหรือคนใดคนหนึ่งหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องไถ่ถอนจำนองพร้อมด้วยดอกเบี้ยจนถึงวันฟังคำสั่งนี้และดอกเบี้ยต่อไปอีก 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกาแต่ห้ามทำนิติกรรมใด ๆ เกี่ยวกับที่ดินพิพาทในระหว่างฎีกา ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบมิฉะนั้นให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: ส่อง สุขะปุณณพันธ์ · สวัสดิ์ รอดเจริญ · เดชา สุวรรณโณ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2559 (ref. 599340)

เมื่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 52 แห่ง พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 การที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองจึงเป็นการปฏิบัติตามกฎหมายและคำพิพากษาของศาลแรงงา…

Supreme Court Judgment No. 3274/2559

โจทก์เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและเป็นผู้ขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีอายัดเงินฝากธนาคารของจำเลย การที่จำเลยได้หาประกันมาให้สำหรับเงินจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 231 วรรคส…

Supreme Court Judgment No. 2676/2559

คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 เกี่ยวกับเรื่องการขอขยายเวลาหาประกันมาวางตามเงื่อนไขที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 อนุญาตให้มีการทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 นั้น เป็นเรื่องต่อเนื่องกับการขอทุเ…

Supreme Court Judgment No. 6798/2558

ป.วิ.พ. กำหนดให้การขอทุเลาการบังคับอยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆ ไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 2 โดยเฉพาะ ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะอ…

Supreme Court Judgment No. 18532/2555

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 มีคำสั่งให้จำเลยนำค่าเสียหายที่ต้องชำระให้แก่โจทก์ทั้งห้าตามคำพิพากษามาวางศาลนั้น มีความหมายชัดแจ้งอยู่ในตัวแล้วว่า ให้จำเลยนำเงินค่าเสียหายมาวางต่อศาล การที่จำเลยนำสลากออมสินพิเศษซึ่ง…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.