คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าที่พิพาทนี้เป็นที่นาของจำเลยซึ่งได้ใช้ทำนาในฤดูฝน ติดอยู่กับที่บ้านของโจทก์ ๆ ได้อาศัยที่ดินของจำเลยใช้สัญจรไปมาในบางฤดูนอกจากฤดูทำนาและทำลานนวดเข้า ต่อมาจำเลยปิดทางนี้เสียและโจทก์ก็มีทางอื่นเดิรสดวกเท่าดังนี้ โจทก์จะฟ้องขอให้เปิดทางที่ปิดได้หรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีอำนาจปิด เพราะใช้เป็นทางสัญจรไปมา ๕๐ ปีแล้ว ให้จำเลยเปิดทางศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อโจทก์มีทางอื่นเดิรได้ไม่ติดขัดแล้วจำเลยมีสิทธิปิดได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ใช่ทางสาธารณะ และโจทก์มีทางอื่นเดิรสดวกแล้ว จำเลยก็มีสิทธิจะปิดได้
