คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 746/2531บริษัทอุตสาหกรรมถังแกส จำกัดผู้ร้องนายสุภาพ ม่วงวงษ์ผู้คัดค้านนายสุภาพ ม่วงวงษ์ ผู้คัดค้านผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 225ความว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า คดีนี้ศาลวินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงว่าเอกสารหมาย ร.1 มีอยู่จริงและมีผลใช้บังคับได้ กับฟังข้อเท็จจริงต่อไปว่าในปี 2528 ผู้คัดค้านมีวันหยุด80 วัน ปี 2529 มีวันหยุด 76 วัน และในปี 2530 มีวันหยุด 65 วันเกิน 55 วัน ตามระเบียบหมาย ร.1 ที่ผู้คัดค้านอุทธรณ์คัดค้านคำวินิจฉัยของศาล จึงเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจของศาล ซึ่งถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้านผู้คัดค้านเห็นว่า
ผู้คัดค้านอุทธรณ์ว่าคำสั่งที่ 16/2523 ของผู้ร้อง เป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากขัดต่อพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 102 และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องคุ้มครองแรงงาน ข้อ 12 และการที่ผู้ร้องอ้างว่าผู้คัดค้านหยุดงานเกินปีละ 55 วันโดยนับจำนวนวันที่ผู้คัดค้านมีสิทธิลาป่วยและลากิจตามที่กฎหมายบัญญัติให้สิทธิไว้รวมเข้าด้วยนั้นจึงเป็นการนับที่ไม่ถูกต้อง ปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้านเพื่อพิจารณาชี้ขาดต่อไปหมายเหตุ ผู้ร้องแถลงคัดค้าน (อันดับ 30)ผู้ร้องยื่นคำร้องขออนุญาตเลิกจ้างนายสุภาพ ม่วงวงษ์ซึ่งเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้าง เนื่องจากหยุดงานเกินปีละ 55 วันติดต่อกันถึง 3 ปี อันเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งที่ 16/2523 ของผู้ร้องศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างนายสุภาพม่วงวงษ์กรรมการลูกจ้างซึ่งเป็นผู้คัดค้านได้ผู้คัดค้านอุทธรณ์
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 25)ผู้คัดค้านจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 27)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้คัดค้านทราบแล้วว่าผู้ร้องมีข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานตามเอกสารหมายร.1
ผู้คัดค้านอุทธรณ์ตามข้อ 2.2 ว่าไม่ทราบ เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง
ผู้คัดค้านอุทธรณ์ตามข้อ 2.1 ว่า ข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานตามเอกสารหมาย ร.1 ไม่ได้จดทะเบียนต่อนายทะเบียนแรงงานให้ถูกต้องตามกฎหมายก่อน ไม่มีผลใช้บังคับผู้คัดค้านอุทธรณ์ตามข้อ 2.4 ว่า ศาลแรงงานกลางนับวันหยุดของผู้คัดค้านสำหรับปี พ.ศ. 2528, พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2530ไม่ถูกต้อง ที่ถูกจะต้องเอาวันลาที่ลาได้โดยชอบตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 12 และตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 102 หักออกก่อนเห็นว่า อุทธรณ์ตามข้อ 2.1 และข้อ 2.4 ผู้คัดค้านมิได้ต่อสู้ให้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การ ไม่เป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ข้อ 2.1 ข้อ 2.2 และข้อ 2.4 ชอบแล้ว ส่วนอุทธรณ์ตามข้อ 2.3 ที่ว่า ข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานตามคำสั่งเอกสารหมาย ร.1 ขัดต่อกฎหมายและความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือไม่เป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมายให้รับอุทธรณ์ข้อ 2.3 ไว้พิจารณา ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการว่าด้วยการอุทธรณ์แล้วส่งสำนวนไปยังศาลฎีกาโดยเร็ว
