คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า โคของเจ้าทรัพย์ ๑ ตัว หลุดเพลิดติดไปกับฝูงโคของจำเลย เจ้าทรัพย์ออกติดตามไป ปรากฏว่าจำเลยกับพวกไดฆ่าโคเสีย ห่างจากเวลาที่หายประมาณ ๒ ชั่วโมง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๓ - ๒๙๔ แล พ. ร. บ. ฆ่าโค กระบือ ฯ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยแสดงว่าจำเลยเชื่อว่าเจ้าของคงตามมาพบจึงรีบฆ่าเสีย แสดงเจตนาที่จะเอาทรัพย์นั้นไปเสียให้พ้นจากเจ้าของ แลมีเหตุผลควรเชื่อว่าเจ้าของคงจะตามมาพบ จะฟังว่าเป็นของตกหรือของหายยังไม่ถนัดเหนว่าจำเลยควรมีผิดฐานลักทรัพย์
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษ จำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๔ ข้อ๖
