คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยให้การว่า จำเลยไปสืบจับผู้ร้ายสำคัญ จำเลยเข้าใจว่าผู้ร้ายอยู่บนเรือนนายอยู่ คนบนเรือนยกปืนขึ้น จำเลยกลัวจึงถอยหลังสะดุดเถาวัลย์หรือตอไม้ล้มเซปืนได้ลั่นออกไป แต่จะถูกใครไม่ทราบ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลยตาม ม.๒๔๙ มีกำหนด ๑๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่ามีเหตุควรปราณีย์เพราะจำเลยไม่ใช่ผู้ร้ายธรรมดา แต่มีเหตุเข้าใจผิดเกิดขึ้น แลคำของจำเลยเปนประโยชน์แก่ทางพิจารณาอยู่มาก ควรลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่ง ให้จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ฎีกาตัดสินยืน
