เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเปนผู้ประกอบการค้าขายข้าวสารเครื่องกะป๋องและของเบ็ดเตล็ด บางวันขายของได้สตางค์เหลือทอน ๑๐ บาทกว่า เจ้าพนักงานจับสตางค์ ๕๐ บาทเหรียนสลึง ๓ บาทได้จากจำเลย คดีนี้เกิดก่อนประกาสไช้พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติเงินตราไนภาวะฉุกเฉิน พ.ส.๒๔๘๔ พ.ส.๒๔๘๖ สาลชั้นต้นพิพากสาลงโทสจำคุกจำเลย ๕ ปี สาลอุธรน์เห็นว่า แม้ฟังว่าเหรียนกสาปน์เปนของจำเลยก็ด แต่คดีนี้เกิดก่อนระกาสไช้พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติเงินตราไนภาวะฉุกเฉิน พ.ส.๒๔๘๔ พ.ส.๒๔๘๖ ข้อที่ว่าจำนวนเกินสมควนหรือไม่ ย่อมเปนหน้าที่ของโจทจะต้องพิสูจน์ แต่โจทสืบสแดงไม่ได้ จึงพิพากสายกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า เหตุเกิดก่อนกดหมายที่ไห้สันนิถานว่าผู้ค้าขายมีเหรียนกสาปน์เกิน ๓๐ บาทเปนการมีเกินสมควน
คดีนี้แม้จะฟังว่าจำเลยมีเหรียนกสาปน์ไว้รวมราคา ๕๓ บาทก็ดี คดีโจทก็ยังไม่พอฟังว่าจำเลยมีเหรียนกสาปน์ไว้มากเกินสมควนแก่การมีไว้โดยปรกติธุระหรือเกินความจำเปนไนการไช้จ่ายปรกติอันจะถือได้ว่าจำเลยมีไว้เพื่อการค้า จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นาย อ.ส.มนูนาทวิมลกริตย์ - นายขจร ชัยประชา สุนทร+ -
