คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 188 ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รอการไต่สวนมูลฟ้องไว้จนกว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเสียก่อน และเนื่องจากยังไม่เป็นการแน่นอนว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเมื่อไร จึงให้จำหน่ายคดีที่โจทก์ฟ้องนี้เสียจากสารบบความชั่วคราว เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 196 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ยกคำร้องโจทก์ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีนี้ เป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในสำนวนคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8157/2523 ของศาลอาญา คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีนี้เสร็จสำนวนต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 เมื่อโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยได้อีกต่อไปเพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198 ทวิ ตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 5 บัญญัติไว้ว่า คำสั่งนี้ของศาลอุทธรณ์ให้ถือเป็นที่สุด ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์จึงขัดต่อบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
