เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าสมคบกับพวกฆ่า อ.ตาย โดยฟังว่าพะยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าโจทก์มีประจักษพะยาน ๒ คนเห็นจำเลยเป็นผู้ทำร้าย อ.แลเมื่อ อ.รู้ตัวว่าจะตายได้เล่าเหตุการณ์ให้พะยานฟังว่า การที่จำเลยแทงเอานั้นเพราะไม่ยอมหใ้จำเลยทำชำเรา กับสั่งเสียด้วยความห่วงใยให้อุส่าห์เลี้ยงบุตร์ของตนดังนี้ ซึ่งเป็นถ้อยคำที่มีน้ำหนักมาก ควรฟังเป็นความจริงได้ว่า จำเลยเป็นผู้ร้ายฆ่า อ.ตายโดยเจตนา ตาม ม.๒๔๙ ให้ประหารชีวิตจำเลย
