เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในตำบลหนึ่ง ได้แกล้งกล่าวหาว่านายเยื้อนกับพวกซึ่งเป็นลูกบ้านคนละตำบลกับจำเลยต่ออำเภอว่าลักเล่นโปพะนันกัน อันความจริงจำเลยทราบแล้วว่านายเยื้อนกับพวกมิได้กระทำผิดรับอาชญาอย่างใด จนอัยยการได้ฟ้องนายเยื้อนกับพวกเป็นคดีขึ้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ความผิดของ จำเลยเข้าในข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑๘ หาใช่มาตรา ๑๔๒ เพราะจำเลยทำการนอกหน้าที่ตาม พ.ร.บ. ปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๒๗-๒๘ จำเลยยังไม่เป็นเจ้าพนักงาน
