คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายทองใบทองเปาด์ จำเลยมีความสัมพันธ์ในทำนองชู้สาวกับสามีโจทก์และแสดงตนโดยเปิดเผยกับบุคคลอื่นว่าจำเลยมีความสัมพันธ์กับสามีโจทก์ในทำนองชู้สาว โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอม ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าทดแทนจำนวน 500,000 บาท แก่โจทก์และให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นรายเดือน เดือนละ 50,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะเลิกแสดงตนและเลิกมีความสัมพันธ์ในทำนองชู้สาวกับสามีโจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยมีความสัมพันธ์ในทำนองชู้สาวกับนายทองใบ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 100,000 บาทแก่โจทก์ คำขอนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
คดีมีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า โจทก์มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากจำเลยฐานละเมิด ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 และมาตรา 447 โดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายเป็นรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะเลิกแสดงตนและเลิกมีความสัมพันธ์ในทำนองชู้สาวกับสามีโจทก์หรือไม่ เห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 เป็นบทบัญญัติในเรื่องละเมิดธรรมดาทั่วไป คือผู้ใดถูกละเมิดผู้นั้นย่อมมีสิทธิฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนได้ แต่กรณีที่สามีไปมีความสัมพันธ์ทางชู้สาวกับหญิงอื่นอันเป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิของภริยานั้นมีบทบัญญัติไว้เป็นพิเศษตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1523 วรรคสอง คือกรณีต้องตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติมาตราดังกล่าวเท่านั้น
ภริยาจึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าทดแทนจากหญิงอื่นที่แสดงตนโดยเปิดเผยเพื่อแสดงว่าตนมีความสัมพันธ์กับสามีในทำนองชู้สาวได้ และค่าทดแทนนี้เป็นค่าเสียหายอย่างหนึ่งมีความหมายรวมถึงความเสียหายแก่ชื่อเสียงและเกียรติคุณของภริยา ซึ่งเป็นเรื่องที่กฎหมายบัญญัติให้รับผิดไว้โดยเฉพาะ ดังนั้นโจทก์จะฟ้องเรียกค่าทดแทนจากจำเลยเพราะจำเลยแสดงโดยเปิดเผยเพื่อแสดงว่าจำเลยมีความสัมพันธ์กับสามีโจทก์ในทำนองชู้สาวโดยอ้างว่าเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 และมาตรา 447 โดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายเป็นรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะเลิกแสดงตนและเลิกมีความสัมพันธ์ในทำนองชู้สาวกับสามีโจทก์อีกไม่ได้พิพากษายืน
