เนื้อความคำพิพากษา
เรื่องนี้ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์ผู้ชะนะคดีที่นำเจ้าพนักงานยึดทรัพย์ซึ่งไม่ใช่ของจำเลยผู้แพ้คดีนั้น ต้องรับผิดตาม พ.ร.บ. วิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๘๗ เว้นแต่จะนำสืบได้ว่าเจ้าของทรัพย์เลินเล่อทำให้ผู้ชะนะหลงเชื่อว่าเปนทรัพย์ของผู้แพ้จึงไม่ต้องรับผิดตามนัยฎีกาที่ ๓๕๑/๒๔๗๐ แต่คดีนี้จำเลยซึ่งเปนผู้นำยึดไม่สืบให้สมว่า เจ้าทรัพย์เลินเล่อทำให้ตนหลง จึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ผู้เปนเจ้าทรัพย์
