คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพิ่งได้รับการบรรจุเป็นลูกจ้างประจำเมื่อวันที่ 21มีนาคม 2498 อุทธรณ์ของโจทก์ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตั้งแต่เริ่มเข้าทำงานจึงเป็นอุทธรณ์เถียงข้อเท็จจริงว่าเริ่มเป็นลูกจ้างประจำเมื่อใด อุทธรณ์โจทก์ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 54 จึงไม่รับเป็นอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของโจทก์เป็นการโต้เพียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางเป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 แม้ผู้พิพากษาสมทบศาลแรงงานกลางที่นั่งพิจารณาได้ทำความเห็นแย้งไว้ก็ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้วยกคำร้อง"
