คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยในคดีนี้ได้ร่วมกันเข้าทรงลงเจ้าในบ้านจำเลยซึ่งเปนการฝ่าฝืนต่อประกาศห้ามมิให้ทรงเจ้าในที่ต่าง ๆ ลงวันที่ ๑๒ มกราคม ร.ศ. ๑๐๙ และเพิ่มเติม ร.ศ.๑๑๐ กับ ๑๐๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยไม่เปนการเสียหายต่อผู้ใด เปนการใช้เสรีภาพในการปฏิบัติพิธีกรรมตามความเชื่อถือของตน จำเลยย่อมมีอำนาจทำได้ตาม ม.๑๓ แห่งรัฐธรรมนูญ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์วาประกาศเรื่องการทรงเจ้าไม่เปนบทกฎหมายที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ ม.๑๓ เพราะประกาศฉะบับนั้นเปนกฎหมายที่รักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชนคือป้องกันอันตรายและความหวาดเกรงของประชาชนอันจะเกิดจากเพลิงไหม้และผู้ทุจจริตหาประโยชน์ ถึงแม้จำเลยจะได้เข้าทรงเจ้าในบ้านและครอบครัวของจำเลยก็ดีหรือมิได้หาประโยชน์ในทางทุจจริตก็ดีก็ไม่พ้นผิด ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือนลดโทษให้กึ่งหนึ่งและให้รอการลงอาญาจำเลยไว้
