คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักโคของ ช.ไปแล้วไปเรียกค่าไถ่จากเจ้าทรัพย์ แล้วจึงนำโคมาคืนให้ ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๙๓ - ๓๒๑ ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ ศาลอ่านคำพิพากษาให้คู่ความฟัง เมื่อวันที่ ๑๔ ตุลาคมา ๒๔๗๘ โจทก์ยื่นอุทธรณ์ในวันที่ ๒๙ เดือนเดียวกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ขาดอายุความตามมาตรา ๑๙๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาทั้งนี้เพราะอายุความอุทธรณ์เริ่มนับในวันที่ ๑๕ คือวันรุ่งขึ้นส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานรับของโจรนั้น ตามมาตรา ๑๕๘ ข้อ ๕ เห็นว่าโจทก์มิได้ระบุการกระทำผิดฐานรับของโจรในฟ้อง จะลงโทษจำเลยมิได้ให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ปล่อยจำเลยไป
