พ.ศ. 2518 ศาลฎีกา
เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนต้องกันว่า จำเลยมิได้มีเจตนาครอบครองที่พิพาทเพื่อตนเองแต่อยู่ในที่ พิพาทโดย อาศัยสิทธิของโจทก์ จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ทางครอบครองปรปักษ์ ดังนั้น คดีของจำเลยจึงไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้ จำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาอย่างคนอนาถาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 303/2518นางเนาะ มีสุวรรณ กับพวกโจทก์นายสำราญ มะลิรัตน์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 155เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนต้องกันว่า จำเลยมิได้มีเจตนาครอบครองที่พิพาทเพื่อตนเองแต่อยู่ในที่ พิพาทโดย อาศัยสิทธิของโจทก์ จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ทางครอบครองปรปักษ์ ดังนั้น คดีของจำเลยจึงไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้ จำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาอย่างคนอนาถาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
