คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่า เปนที่หลวงห้าม ฎีกาตัดสินเป็นตามศาลล่างทั้งว่า ๒ โจทก์ต้องนำสืบให้สมฟ้องว่า ที่ดินเปนที่หลวงหวงห้ามหรือพระราชทานให้พระยา ม. อาสัย ในคดีนี้ โจทก์มีแต่พยานที่ได้รับคำบอกเล่าต่อๆมาว่าเปนที่หลวงพระราชทานให้ จำเลยอาสัย ส่วนทะเบียนของกระทรวงนครบาลที่จดว่าเปนที่หลวงนั้นก็โดยความเข้าใจเอาเองตามคำบอกเล่าซึ่งไม่มีหลักฐาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ กระทรวงนครบาลให้ทั้งวิวาทสำหรับที่รายนี้เจ้าพนักงานเกษตร์สั่งให้ฟ้อง แต่กระทรวงนครบาลหาได้ฟ้องไม่ ทิ้งให้เวลาล่วงเลยมา ๑๕ - ๑๖ ปี ให้ยกฟ้อง โจทก์
