เนื้อความคำพิพากษา
๓ คนมีปืนคนละกระบอกสมคบกันไปยิง ล. ๒ คนเข้าไปใต้ถุนคนหนึ่งซุ่มอยู่ต้นทาง คนใต้ถุนคนหนึ่งได้ยิง ก. แต่ไม่ถูก พวก ก. ไล่จำเลยพอถึงคนต้นทาง คนต้นทางได้ยิง ข. พวก ก. ผู้ไล่ตายตัดสินว่า คนต้นทางมีความผิดฐานยิง ข. ตายโดยเจตนาต้องตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ ข้อ ๖ ส่วน ๒ คนที่อยู่ใต้ถุนนั้นหามีความผิดฐานเป็นตัวการฆ่า ข. ไม่ แต่มีความผิดคือฐานพยายามฆ่า ก. แลในคำพิพากษากล่าวว่า ถ้าจะฟังว่า ๒ คนมีความพยาบาทมาดหมาย ข. ผู้ตาย สมคบกันไปทำร้าย ข. แล้ว จำเลย ๒ คนนั้นก็ต้องมีความผิดฐานเปนตัวการด้วยในการฆ่า ข. ตาย (แต่ดูฎีกา ๔๔๕/๒๔๕๖ แลที่ ๑๕๕๖/๒๔๖๒ สมคบกันไปทำร้ายเขาคนหนึ่งเรียกให้ออกมาให้อีกคนหนึ่งแทง แลเงื้อมีดออกจะแทงด้วยแต่ไม่ได้แทง ตัดสินว่าเปนสมรู้ )()
