พ.ศ. 2490 ศาลฎีกา
บาดแผลที่แก้มบวมฟกช้ำ รักษา 7 วันหาย และแผลที่ข้อศอกผิวหนังถลอกโลหิตซับรักษา 5 วันหายนั้น ไม่นับว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ.
โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บตาม ม. ๓๓๘(๓)
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงแล้วว่า บาดแผลแก้มขวาบวมช้ำรักษา ๗ วันหาย และข้อศอกแขนซ้ายผิวหนังถลอกโลหิตซับ (ความจริงใบชัณสูตร์ว่าโลหิตไม่ซับ) รักษา ๕ วันหายนั้นเป็นบาดแผลบวมฟกช้ำและหนังถลอกเล็กน้อยไม่ถึงบาดเจ็บ
ศาลฎีกาเห็นว่าบาดแผลเพียงเท่านี้ไม่ถึงบาดเจ็บ
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
ข้อ ก.ม.ทั้งปวงอันคู่ความฎีการ้องอ้างอิงให้แสดงไว้โดยชัดเจนในฎีกา โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ฝ่ายหนึ่ง กับจำเลยที่ 2 3 อีกฝ่ายหนึ่งวิวาทกันถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตามม.254,338 จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษา…
Supreme Court Judgment No. 2142/2499ใช้มือชกหนึ่งทีถูกที่จมูกเลือดกำเดาไหล ไม่ปรากฎว่าเลือดกำเดาออกเพราะเหตุใดและชกแรงแค่ไหน ย่อมมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บเท่านั้น สำนวนการสอบสวนที่ศาลเรียกมาเองนั้นศาลจะยกขึ้นให้เป็นผลร้ายแ…
Supreme Court Judgment No. 90/2500จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฎ แต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.254,256 ไม่ได้
Supreme Court Judgment No. 1990/2500โจทก์บรรยายฟ้องอ้างว่า จำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ในท้องถนนหลวงถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. 254 เมื่อทางพิจารณาได้ความว่า บาดแผลที่จำเลยกระทำร้ายคู่วิวาทอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ เมื่อโจท…
Supreme Court Judgment No. 1561/2499จำเลยกระทำอย่างไรเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แต่การกระทำนั้นจะเป็นความผิดหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายในการวินิจฉัยข้อกฎหมายจำต้องอาศัยข้อเท็จจริงต่างๆประกอบ เมื่อขาดข้อเท็จจริงบางอย่างเช่นขวากวางห่างหัวคันนาเพี…
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
