เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยทำสัญญาเช่าห้องของโจทก์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 อัตราค่าเช่าเดือนละ 40 บาท ใช้ประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ มีข้อสัญญาว่าจะไม่ขึ้นค่าเช่าหรือเอาห้องคืน บัดนี้โจทก์บอกเลิกการเช่าจำเลยไม่ยอมออก จึงขอให้ขับไล่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าห้องพิพาทมิได้กำหนดระยะเวลาเช่าเป็นแต่กล่าวว่าผู้ให้เช่าจะไม่ขึ้นค่าเช่าหรือเอาห้องคืน จำเลยจะถือสิทธิอยู่ในห้องเช่าตลอดไปย่อมไม่ได้ เพราะแม้แต่กำหนดเวลาเช่าไว้ต่อกัน กฎหมายก็ยังให้อยู่ได้เพียง 3 ปี ถ้าไม่ได้จดทะเบียน และในเรื่องนี้โจทก์บอกเลิกการเช่าแต่ พ.ศ. 2488พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ 2489 ไม่มีผลย้อนหลังไปคุ้มครองจำเลยได้
Result
จึงพิพากษายืน
