คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงชื่อจำเลย โดยไม่ใช้คำว่า "KLOSTER" และ/หรือ "คลอสเตอร์" เป็นชื่อหรือส่วนหนึ่งของจำเลยอีกต่อไป หากจำเลยไม่ปฏิบัติตาม ให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ห้ามจำเลยใช้ ยื่นจดทะเบียนหรือเกี่ยวข้องใดๆ กับชื่อทางการค้า และ/หรือเครื่องหมายการค้า "KLOSTER" และ/หรือ "คลอสเตอร์" ของโจทก์อีกต่อไป
จำเลยให้การและฟ้องแย้งและยื่นคำร้องขอให้เรียกบริษัทไพร้ซ์ วอเตอร์เฮาส์คูเปร์ส คอร์ปอเรท รีสตรัคเจอร์ริ่ง จำกัด กับธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เข้าเป็นโจทก์ร่วมที่ 1 และโจทก์ร่วมที่ 2 ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาตให้เรียกเฉพาะ บริษัทไพร้ซ์ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ส คอร์ปอเรท รีสตรัคเจอร์ริ่ง จำกัด เข้าเป็นโจทก์ร่วมที่ 1
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศพิพากษาแก้เป็นว่า ให้หมายเรียกธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เข้าเป็นโจทก์ร่วมที่ 2 ตามคำร้อง ระหว่างการพิจารณาของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางจำเลยถูกศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีแทนจำเลย ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาต ต่อมาโจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสอง ยื่นคำร้อง ฉบับลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2547 ขอให้ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางมีคำสั่งให้จำเลยในฐานะโจทก์ฟ้องแย้งวางเงินต่อศาล หรือหาประกันมาให้เพื่อการชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่าย ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางไต่สวนคำร้องแล้ว มีคำสั่งให้จำเลยวางเงินประกันต่อศาล จำนวน 500,000 บาท ภายในระยะเวลา 15 วัน
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า คำร้องของโจทก์ และโจทก์ร่วมทั้งสองฉบับลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2547 ขัดแย้งกับพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 93 หรือไม่ โดยจำเลยอุทธรณ์ในทำนองว่า โจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสอง ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 93 เพราะบทกฎหมายดังกล่าวเปิดช่องให้โจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสอง สามารถได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษาในส่วนของค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว เห็นว่า คำร้องของโจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสอง ฉบับลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2547 ดังกล่าว เป็นคำร้องเกี่ยวกับวิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษา ซึ่งตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ.2539 มาตรา 26 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 253 ให้โจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสอง ซึ่งมีฐานะเป็นจำเลย สำหรับฟ้องแย้งของจำเลย มีสิทธิที่จะยื่นคำร้องขอให้ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางมีคำสั่งให้จำเลยในฐานะโจทก์ฟ้องแย้งวางเงินต่อศาล หรือหาประกันมาเพื่อการชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายได้ โดยวิธีการดังกล่าวเป็นมาตรการทางแพ่งที่จะให้ความคุ้มครองโจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสองซึ่งมีฐานะเป็นจำเลยสำหรับฟ้องแย้งของจำเลยชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษาเท่านั้น และคดีนี้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ใช้ดุลพินิจเข้าว่าคดีของจำเลยต่อไปตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 25 แล้ว กองทรัพย์สินของจำเลยที่ตกอยู่ในอำนาจการจัดการของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ซึ่งเป็นคู่ความในคดีย่อมต้องผูกพันในค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้นตามคำพิพากษา
เนื่องจากคดียังไม่เป็นที่ยุติว่าจำเลยจะต้องรับผิดในค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายดังกล่าวหรือไม่ เพียงใด ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางมีคำสั่งตามคำร้องของโจทก์และโจทก์ร่วมทั้งสองให้จำเลยในฐานะโจทก์ฟ้องแย้งวางเงินต่อศาล หรือหาประกันมาให้เพื่อการชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่าย เป็นการสั่งให้กองทรัพย์สินของจำเลยในคดีล้มละลายเป็นผู้วาง ไม่ใช่กระบวนพิจารณาชั้นขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลายดังอุทธรณ์จำเลยอย่างใด อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น
Result
พิพากษายืน ค่าธรรมเนียมศาลในชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ.
